نگاهی به خودروهای داخلی که عمل پیوند قلب انجام دادند! (قسمت اول)

در دنیای خودروسازی استفاده از یک پیشرانه یکسان در خودروهای مختلف امری معمول و متداول است زیرا خودروسازان بزرگ جهانی به‌منظور کاهش هزینه‌های توسعه، یک پیشرانه را برای استفاده در چندین مدل خودروی گوناگون طراحی می‌کند. در صنعت خودروسازی کشورمان اما این کار به شیوه بسیار عجیبی صورت می‌گیرد زیرا تاکنون شاهد بوده‌ایم که در برخی از خودروهای داخلی از پیشرانه‌هایی استفاده شده که هیچ همخوانی با آن خودرو نداشته و بعضاً ایجاد تغییراتی را در طراحی آن به دنبال داشته است. حال قصد داریم در دو یا سه قسمت به این خودروهای داخلی که به‌نوعی عمل پیوند قلب انجام داده‌اند نگاهی داشته باشیم.

پیکاژو

پیکان با قلب پژو 504

پیکاژو را می‌توان اولین عمل پیوند قلب در صنعت خودروسازی ایران دانست! پیکان در اصل محصول گروه خودروسازی روتس بریتانیا بود اما بعدها طی نقل و انتقالاتی مالکیت این شرکت به پژو رسید و پژو هم در سال‌های بعد از انقلاب ایران طی قراردادی متعهد شد که تا 10 سال پیشرانه و قطعات فنی پیکان را برای ایران‌خودرو تأمین کند. در سال 1368 اما این قرارداد به پایان رسید و پژو که موتور 1600 پیکان را فقط برای ایران تولید می‌کرد به تولید آن پایان داد. به همین دلیل، ارسال قطعات به ایران متوقف شد و خط تولید پیکان رو به تعطیلی می‌رفت. برای جلوگیری از این اتفاق، ایران‌خودرو درخواست ارائه موتور دیگری برای پیکان را به پژو داد و این شرکت هم موتور 1800 سی‌سی مدل 504 را پیشنهاد کرد.

این امر موردقبول واقع شده و بررسی‌های نصب این موتور روی پیکان توسط پژو انجام گرفت. بدین ترتیب در سال 1370 پیکان با پیشرانه و متعلقات فنی پژو 504 با نام پیکاژو یا پیکان پژو یا پیکان 1800 به بازار عرضه شد. این خودرو در موتور، گیربکس و برخی قطعات فنی دیگر با پژو 504 اشتراک داشت و در ظاهر هم به رینگ‌های 504 مجهز شد تا از پیکان‌های معمولی متمایز شود. موتور 1800 سی‌سی پژو 80 اسب بخار قدرت داشت که بیشتر از موتور 1600 قبلی پیکان بود و به همین دلیل پیکان پژو شتاب و کشش بالاتری نسبت به پیکان‌های معمولی داشت هرچند که با مشکلاتی هم مثل سنگینی موتور و درنتیجه افتادگی دماغه دست‌وپنجه نرم می‌کرد.

استفاده از این موتور در پیکان اما راه‌حلی موقتی جهت جلوگیری از توقف تولید بود و به همین دلیل باید به‌سرعت داخلی سازی موتور اصلی 1600 شروع می‌شد. این کار با خرید خط تولید دست‌دوم پژو آغاز شد و پس از صرف هزینه‌های فراوان، نهایتاً در اواسط سال 1371 موتور 1600 کاملاً داخلی سازی شد و در شهریور 1371 دوباره تولید پیکان 1600 آغاز شد. البته در کنار پیکان 1600 همچنان تولید پیکاژو هم ادامه یافت و تا سال 1376 به تولید رسید.

رنو پی‌کی

رنو 5 با قلب پراید

رنو 5 سال‌ها توسط سایپا در کشورمان تولید می‌شد و یکی از خودروهای محبوب بازار در آن سال‌ها بود اما در سال 1372 در شرایطی که رنو 5 به لطف قیمت و مشخصات فنی مناسب همچنان در بازار جایگاه خود را داشت، سایپا به تولید آن پایان داد. پس از مدتی اما نیاز به یک خودروی ارزان‌قیمت در کشور آشکار شد و به همین دلیل، در سال 1376 پارس‌خودرو که به‌تازگی به تملک سایپا درآمده بود، خط تولید رنو 5 را از سایپا گرفته و فرایند ایزانیزه کردن این هاچ‌بک فرانسوی را آغاز کرد. بدین ترتیب، رنو 5 کاملاً ایرانی با نام سپند در سال 1377 به بازار آمد. سپند اما از مشکلات کیفی متعدد و ضعف در مونتاژ رنج می‌برد و قدرت پیشرانه آن‌هم کمتر شده و از 47 اسب بخار در رنو 5 به 37 اسب بخار رسیده بود. به همین دلیل این خودرو نتوانست موفق عمل کند و تولید مدل‌های جدیدی مثل سپند 2 و سپند جوانان در سال‌های بعد هم کمکی به آن نکرد.

پارس‌خودرو اما که هزینه زیادی برای خط تولید سپند کرده و نمی‌خواست از خیر آن بگذرد، برای آنکه بتواند نظر خریداران را جلب کند، راه چاره را استفاده از قطعات فنی پراید در سپند یافت که نتیجه آن تولد مدل پی‌کی بود؛ اما ازآنجایی‌که فاصله عرضی محورهای پراید از رنو 5 بیشتر بود و ایجاد تغییرات در قطعات فنی چرخ‌ها، اکسل‌ها و پلوس‌ها هزینه زیادی داشت، پارس‌خودرو با استفاده از بچه گلگیرهای پلاستیکی، بیرون‌زدگی چرخ‌ها را پوشش داده و با کمترین هزینه این مشکل را حل کرد. پی‌کی در ابتدا به نسخه تضعیف‌شده موتور پراید با حجم 1100 سی‌سی و 55 اسب بخار قدرت مجهز و به بازار عرضه شد اما به دلیل مشکلاتی مثل آلایندگی زیاد این موتور، پس از مدتی همان پیشرانه 1300 سی‌سی پراید در سینه پی‌کی قرار گرفت.

پی‌کی به لطف ظاهر بهتر نسبت به سپند و از آن مهم‌تر پیشرانه قوی‌تر پراید که حتی شتاب و کششی بهتر از رنو 5 فرانسوی را فراهم کرده بود، در بازار تا حدودی موفق‌تر از سپند عمل کرد و در مدل‌های 1383 به بعد به کولر هم مجهز شد. آخرین تلاش پارس‌خودرو برای زنده نگه‌داشتن رنو 5 نیز عرضه نیو پی‌کی در سال 1385 با تغییراتی در چراغ‌های عقب و بچه گلگیرها بود که ظاهر مدرن‌تر و بهتری به آن بخشیده بود. بااین‌حال، نیو پی‌کی به علت عدم توانایی پاس کردن استانداردها، چندان دوام نیاورد و در سال 1386 پس از ساخت 8,787 دستگاه از خط تولید کنار رفت تا پرونده رنو 5 برای همیشه در ایران بسته شود.

ارسال یک پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.