نگاهی به خودروهای بدیع و جذاب فرانسوی که تاکنون وجود داشته اند!

خودروهای فرانسوی که این روزها در کشور ما به‌واسطه حضور خودروهای از مد افتاده‌شان مشهور هستند، تاکنون و در طی این سال‌هایی که فرانسه در صنعت خودرو پیشرفت کرده است، مدل‌های جذاب و بدیعی را برای بازار جهانی معرفی کرده است. مدل‌هایی که هرکدام با ویژگی‌های خاص و منحصربه‌فرد خود جایگاهی را در این میدان پر تب‌وتاب صنعت خودروسازی کسب کرده‌اند.

با چرخان باشید تا این ماشین‌های بدیع صنعت خودروسازی فرانسه را به شما عزیزان معرفی کنیم:

رنو آوانتایم

یک خودروی کشیده با طراحی عجیب و البته قابل‌توجه که به‌عنوان یک مدل خودروی خانوادگی مورد استفاده قرار نمی‌گرفت. رنو آوانتایم که در سال‌های ۲۰۰۱ تا ۲۰۰۳ تولید می‌شد، دارای دو در بزرگ و خلاقانه‌ای بود و همچنین خبری از ستون‌های B و ۴ عدد صندلی داخل کابین این قایق زمینی، نبود.

سیتروئن DS

این فرانسوی بزرگ نیز جزو اولین خودروهایی بود که دارای ترمزهای دیسکی به‌جای کاسه‌ای، کلاچ خودکار، سقف فایبرگلاس، سیستم تعلیق عالی قابل تنظیم هیدروپنوماتیک و مؤلفه‌های دیگری بود که هرکدام باعث برتری این ماشین نسبت به رقیبان و هم‌رده‌های خود می‌شد. خودرویی که در فاصله سال‌های ۱۹۵۵ تا ۱۹۷۵ به تولید رسید و در طی این سال‌ها با بازطراحی‌هایی نیز برای به‌روزرسانی مواجه شد.

رنو اسپیس

اسپیس را می‌توان جزو اولین خودروهای باقابلیت‌های چندگانه (MPV) اروپایی دانست. خودرویی که به‌عنوان یک جایگزین برای مدل رنو به کار رفت و رنو نیز شکل ظاهری آن را ساده و بی‌آلایش در نظر گرفت. این فرانسوی ساده اگرچه شکل مکعب مانندی و بدون طراحی پیچیده‌ای داشت اما جادار بودن یک امتیاز مثبت برای آن تلقی می‌شد.

سیتروئن ۲CV

این‌یک خودروی نوستالژیک برای ما ایرانیان بانام سیتروئن ژیان است. سیتروئنی که از سال ۱۹۴۸ با ظاهری ساده، امکاناتی کم و البته سیستم تعلیق کم‌نظیرش در بین خودروهای هم قیمت خود، توانست قشر کارگران و طبقه کم درامد اروپا را از روی گاری و اسب به داخل یک خودروی چهارچرخ فرانسوی بنشاند.

رنو ۱۶

اولین خودروی خانوادگی هاچ بکی که چرخ‌های جلو به‌جای چرخ‌های عقب محرک این خودروی کوچک بودند. هاچبک جذابی که از سال ۱۹۶۵ تا ۱۹۸۰ به تولید رسید و در طول این ۱۵ سال توانست به فروش بسیار خوبی در اروپا دست پیدا کند. همچنین این خودروی شرکت رنو دارای یک موتور آلومینیومی و سیستم خنک‌کننده کولر برای سرنشینان بود.

رنو ۵ توربو

این خودروی رنو نیز مانند ژیان سیتروئن یک خودروی نوستالژیک در ایران محسوب می‌شود. البته این رنوی موردنظر ما یک رنوی ۴ سیلندر با حجم موتور ۱.۴ لیتر و سیستم توربوشارژ بود که توانایی تولید ۱۶۰ اسب بخار قدرت را داشت. قدرتی که برای یک خودروی جاده‌ای سال ۱۹۸۰ واقعاً قابل‌قبول به نظر می‌رسید.

پژو ۱۰۰۷

این روزها ساخت خودرویی با درهای کشویی تقریباً از مد افتاده است و بیشتر برای تشریفات و خودروهای خاص مورداستفاده قرار می‌گیرد. این خودروی بدیع فرانسوی یک پژو با ابعاد کوچک و البته طراحی زیبا بود که فلسفه وجودی‌اش برای ترددهای بین‌شهری و خیابان‌های شلوغ است.

سیتروئن ترکشن آوانت

نام این سیتروئن را می‌توان «چرخ‌های جلو محرک» ترجمه کرد. اگرچه این اولین خودرویی نبود که از سیستم چرخ‌های جلو محرک استفاده می‌کرد اما این سیستم را در سال ۱۹۳۴ به‌صورت تولید انبوه به بازار خودرویی آورد. همچنین بدنه و سیستم تعلیق آن به‌جای یک قلب مجزا و غیر متصل دارای یک بدنه و تعلیق پیوسته‌ای بود که وزن و البته قیمت آن را کاهش می‌داد.

رنو سنیک

می‌توان گفت که همان رنو اسپیس با ظاهری کوچک‌تر است. خودرویی که اگرچه روی کاغذ قدرت چندانی نداشت اما اولین خودروی با کاربرد چندگانه کامپکتی (Compact MPV) بود که در سال ۱۹۹۶ معرفی و رونمایی شد. رنو کامپکتی که در عمل عملکرد بسیار خوب و راحتی را از خود برجای گذاشت.

ارسال یک پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.