از زمانی که خودروی مرسدس بنز EQS در سال ۲۰۲۱ میلادی (۱۴۰۰ شمسی) معرفی شد، شرکت مرسدس بنز بهطور مداوم با انتقادهای تندی درباره طراحی ظاهری مدلهای برقی خود مواجه بوده است. میتوان اذعان داشت که نسخه تولید نهایی این خودرو، به هیچ وجه به زیبایی و جذابیت مدل مفهومی ویژن EQS که در سال ۲۰۱۹ میلادی (۱۳۹۸ شمسی) رونمایی شده بود، نرسید. با این حال، باید در دفاع از شرکت مرسدس بنز ذکر کرد که به اعتقاد برخی، ظاهر EQS در دنیای واقعی و از نزدیک، بسیار بهتر از تصاویر آن به نظر میرسد، هرچند که سلیقهها در این مورد کاملا متفاوت است.
مدل کوچکتر یعنی EQE نیز با الهام از همین فلسفه طراحی مبتنی بر آیرودینامیک ساخته شد تا بتواند بالاترین میزان بازدهی را داشته باشد و حداکثر پیمایش ممکن با یک بار شارژ را ارائه دهد. مرسدس در طراحی EQE کمی متفاوت عمل کرد و به جای استفاده از درِ صندوق عقب بالابر (Liftgate) که کاربردیتر است، از یک صندوق عقب سنتی بهره برد. با این وجود، نمای جانبی و نیمرخ خمیده این دو خودرو تقریبا یکسان است. اما اکنون میفهمیم که علاوه بر اهمیت بالای آیرودینامیک، دلیل دیگری نیز وجود داشته است که باعث شده مدلهای اولیه “EQ” ظاهری کاملا متمایز از خودروهای با موتور احتراق داخلی (ICE) داشته باشند.
مارکوس شفِر، مدیر ارشد فناوری مرسدس بنز، در مورد تفکر آن زمان توضیحاتی ارائه کرد. او بیان داشت: «افرادی که در ابتدا آماده تغییر از خودروهای بنزینی به برقی بودند، به دنبال محصولی میگشتند که کاملا از مدلهای احتراق داخلی رایج متمایز باشد و به چشم بیاید.»
او در مصاحبهای با مجله استرالیایی WhichCar، از اشکال بسیار روان و آیرودینامیک EQS و EQE دفاع کرده و توضیح داد: «مشتریان اولیه میخواستند متفاوت باشند. آنها تمایل داشتند نشان دهند که در حال رانندگی با یک خودروی برقی هستند، اما اکنون که به مرحله پذیرش عمده و همگانی وارد شدهایم، مشتریان دیگر علاقهای به نشان دادن این موضوع که سوار بر یک خودروی برقی هستند، ندارند. آنها صرفنظر از نوع پیشرانه، همان فرم و شکل آشنای خودروهای قبلی را میخواهند.»
بیامو، رقیب دیرینه مرسدس، از همان ابتدا این رویکرد را در پیش گرفت و از زبان طراحی دوگانه اجتناب کرد. این شرکت تنها با اعمال تغییرات ظریف، مدلهای برقی خود را از مدلهای احتراق داخلی متمایز میکرد. اکنون مرسدس بنز نیز در حال حرکت به سمت همین مسیر است و با مدلهای برقی جدید خود مانند CLA الکتریکی و EQC جدید، آنها را به همتایان با موتور احتراق داخلی خود نزدیکتر میکند. به همین ترتیب، کلاس C کاملا برقی که قرار است در سال آینده عرضه شود، تفاوت بصری چندانی با سدانهای بنزینی این کلاس نخواهد داشت.
با وجود اینکه مرسدس بنز به دنبال یکپارچه کردن طراحی در تمام خط تولید خود برای ایجاد ظاهری منسجمتر است، اما همچنان پلتفرمهای خودروهای برقی و بنزینی را از یکدیگر جدا نگه میدارد. به اشتراک گذاشتن زیرساختهای مشترک باعث میشود که مهندسان مجبور به مصالحه در فضای داخلی و طراحی شوند، در حالی که معماریهای اختصاصی برای هر نوع پیشرانه، آزادی بیشتری به مهندسان میدهد تا از حداکثر ظرفیت سختافزاری نهایت استفاده را ببرند.
شفِر در این باره میگوید: «تجهیز کردن یک پلتفرم به هر دو نوع پیشرانه در نهایت منجر به سازشهایی میشود و ما نمیخواهیم خودروهایی با مصالحه و عملکرد محدود به مشتریان عرضه کنیم.»
گوردن واگنر، مدیر طراحی مرسدس بنز، بارها تلاش کرده تا توضیح دهد چرا خودروهایی با طراحی تخممرغی شکل مانند EQS نتوانستهاند با استقبال خوبی از سوی عموم مواجه شوند. شاید ما و شما این سبک طراحی را “ژلهمانند” بنامیم، اما او آن را “هدفمند و بسیار پیشرو” توصیف میکند. به گفته وی، این مدل برقی پرچمدار، به شکلی نادرست، ۱۰ سال زودتر از زمان خود عرضه شد.
واگنر، که اخیرا از طراحی داخلی جدید محصولات بیامو و آئودی نیز انتقاد کرده بود، فروش پایین EQS را تا حدودی به استراتژی بازاریابی آن نیز نسبت میدهد. او معتقد است که اگر این خودرو به عنوان یک “CLS آیندهنگرانه، یک S-Class کوپه یا چیزی شبیه به آن” تبلیغ میشد، احتمالا میتوانست خریداران بیشتری را جذب کند.
با وجود این مسائل، EQS قرار است یک بهروزرسانی ظاهری (فیسلیفت) دریافت کند و برای چند سال دیگر همچنان در بازار باقی بماند. با این حال، نشریه اتومبیلرانی (Autocar) گزارش داده است که خواهر کوچکتر آن، یعنی EQE، قرار است در سال ۲۰۲۶ میلادی (۱۴۰۵ شمسی) بازنشسته شود تا زمینه برای عرضه نسخه تمام برقی کلاس E در اواخر این دهه فراهم گردد.
در نهایت، قرار بر این است که مدلهای S-Class و EQS نیز در قالب یک خط تولید واحد با یکدیگر ادغام شوند. طبق برنامهریزیها، فیسلیفت کلاس S کنونی برای سال آینده در نظر گرفته شده است، به این معنی که نسل بعدی این خودرو احتمالا در سال ۲۰۲۹ یا ۲۰۳۰ میلادی (حدود ۱۴۰۸ یا ۱۴۰۹ شمسی) از راه خواهد رسید. زمانی که این مدل جدید معرفی شود، از هر دو نوع پیشرانه احتراق داخلی و برقی بهره خواهد برد.
در پایان، دیدگاههای مطرح شده توسط مرسدس بنز، نشاندهنده یک تغییر جهت استراتژیک در طراحی خودروهای برقی هستند؛ حرکتی از سوی متمایزسازی افراطی به سمت ادغام و یکپارچگی با طراحیهای کلاسیک و موفق گذشته. به نظر میرسد این خودروساز آلمانی در حال تصدیق این واقعیت است که با ورود وسایل نقلیه الکتریکی به جریان اصلی بازار، مشتریان بیش از آنکه به دنبال تفاوت ظاهری باشند، خواهان کارایی بینقص در قالبی آشنا و لوکس هستند. اکنون که میدانیم دلایل این سبک طراحی عجیب و غریب چه بوده و مرسدس بنز برای آینده چه برنامههایی دارد، نظر شما چیست؟ آیا فکر میکنید این چرخش به سمت سدانهای برقی با ظاهر سنتیتر مانند کلاس C الکتریکی، موفقیت بیشتری برای این برند به ارمغان خواهد آورد یا طرحهای آیرودینامیک و تخممرغی مانند EQS، واقعا جلوتر از زمان خود بودند؟ دیدگاهها و تحلیلهای خود را درباره این تصمیم بزرگ مرسدس بنز با ما و کاربران چرخان در میان بگذارید.
مطالب مرتبط:
