میتسوبیشی رسماً زمان رونمایی جهانی نسل پنجم پاجِرو را برای ۲ سپتامبر ۲۰۲۶ تعیین کرده و تأیید کرده که نسل جدید این شاسیبلند به جای ساختار یکپارچه بدنه، روی شاسی نردبانی (Body-on-frame) عرضه خواهد شد.
شاسی نردبانی و سیستم S-AWC تأیید شد
نکته کلیدی مکانیکی که شرکت روی آن تأکید کرده، بازگشت به فریم نردبانی است؛ همراه با سختافزار سیستم Super All-Wheel Control یا همان S-AWC که مدیریت دینامیکی گشتاور، ترمزها و پایداری را هم در مسیرهای نرم و هم در شرایط آفرود بر عهده دارد.
این همان مجموعه فنی است که پیشتر روی مدلهایی مثل لانسر اوولوشن X به کار رفته بود و در حال حاضر نیز روی پیکاپ تریتُن استفاده میشود؛ بنابراین پاجرو از سختافزار آزمودهشده بهره خواهد برد نه از یک تجربه کاملاً جدید و ناشناخته.
سیستمهای انتقال نیرو و گزینههای چهارچرخ متحرک
گزارشها حاکی است که S-AWC احتمالاً با گیربکس انتقال نیرو Super Select 4WD-II میتواند ترکیب شود؛ سیستمی که امکان تغییر بین حالت دوچرخ محرک، تماموقت چهارچرخ محرک و حالت دورۀ کم (low-range) را فراهم میکند و برای کارهای سنگین خارج از آسفالت مناسب خواهد بود.
میتسوبیشی هنوز رسماً تأیید نکرده که این زوج فنی در پاجرو به کار خواهد رفت، اما اگر چنین باشد، پیکربندی نزدیک به نمونهای خواهد بود که تریتُن برای شرایط آفرود سخت در اختیار دارد.
تکامل پیشرانه: گرایش به هیبرید دیزلی به جای پلاگاین
شرکت به حضور نمونههای هیبریدی در خانواده پاجرو اشاره کرده اما از اندازه باتری، برد الکتریکی یا پیکربندیهای دقیق موتور صحبتی نکرده است؛ بزرگترین سؤال باقیمانده همین مجموعه قوای محرکه است.
با توجه به اشتراک پلتفرم و اجزا با تریتُن، انتظارات بازار بیشتر به سمت یک سیستم هیبریدی مبتنی بر دیزل متمایل است تا یک پیشرانه پلاگاین که مناسب استفاده شهری باشد.
نسخههای آفرود، احتمال رالیآرت و رقابت با پراُدو
شنیدهها از احتمال عرضه یک نسخه فوقالعاده آفرود حکایت دارند که در پوشش رالیآرت قرار بگیرد؛ نسخهای که پاجرو را در مأموریت و مخاطب به مرزهای کراساوورهایی مثل تویوتا لندکروزر پراُدو نزدیکتر خواهد کرد.
اگر چنین مدلی تولید شود، میتواند موقعیت پاجرو را در میان خریداران جدی آفرود تقویت کند و آن را از دسته کراساوورهای نرم شهری فاصله دهد.
تصاویر پیشنمایش، طراحی جلو و اطلاعاتی که شرکت هنوز منتشر نکرده
میتسوبیشی طی هفتههای اخیر تصاویر تیزر از پاجرو جدید منتشر کرده اما تاریخ ۲ سپتامبر حالا به عنوان رونمایی جهانی رسمی قطعی است؛ نه صرفاً حدس و گمان ناشی از تصاویر جاسوسی.
شرکت هنوز در مورد ابعاد کلی، سطوح تجهیزات و تصاویر داخلی سکوت کرده و افشای طراحیها نشان میدهد احتمالاً دو تیپ متفاوت از نمای جلو وجود دارد که نشان میدهد ممکن است جلوپنجره و صورت خودرو برای بازارهای مختلف سفارشیسازی شود.
آینده نام مونترو و برنامههای میتسوبیشی در بازار آمریکا
نقشه راه کلی میتسوبیشی برای سال ۲۰۳۰ در آمریکا فضای لازم را برای بازگشت یک شاسیبلند بدنه بر فریم تحت نشان مونترو فراهم کرده؛ نامی که برای خریداران آمریکایی آشناست و میتواند پاجرو را با برند مونترو وارد بازار ایالات متحده کند.
هنوز هیچ تائیدی رسمی برای این اقدام وجود ندارد، اما زمانبندی رونمایی و مذاکرات قبلی با نمایندگیها نشان میدهد که بحث مونترو در منوی گزینههای شرکت مطرح است.
گسترش خانواده پاجرو: از مینیکِی تا مدلهای مختلف
گزارشها همچنین از برنامهریزی میتسوبیشی برای تولید نسخههای کوچکتر و حتی نمونههای کِی-کلاس از پاجرو با تکنولوژی هیبریدی بین سالهای ۲۰۲۸ تا ۲۰۳۰ خبر میدهند؛ اقدامی که پاجرو را از یک مدل شاخص به یک خانواده کامل از شاسیبلندها تبدیل میکند.
این رویکرد مشابه استراتژی رقباست که یک نام تجاری را در اندازهها و کلاسهای متنوع به بازار عرضه میکنند تا ریسک تمرکز روی یک مدل واحد کاهش یابد.
آنچه رونمایی ۲ سپتامبر مشخص خواهد کرد
برای اکنون، دو نکته مهم قطعی به نظر میرسند: استفاده از شاسی نردبانی و بهکارگیری سختافزار S-AWC؛ باقی سؤالات درباره جزییات پیشرانهها، سطوح تجهیزات، قیمتگذاری و بازارهای اولویتدار در مراسم ۲ سپتامبر پاسخ داده خواهند شد.
اگر مهندسی با وعدههای ارائهشده همسو باشد، بازگشت پاجرو میتواند برای خریداران جدی آفرود جذاب باشد و اعتبار میتسوبیشی را در این بخش تقویت کند.
