هرکسی که به دنیای خودرو و این صنعت جذابی که هرروز شاهد پیشرفتهای جدیدی است علاقه داشته باشد، میتواند عاشق دانستنیهایی باشد که از همان ابتدای این صنعت تا به امروز، در دنیای خودروها وجود داشتهاند.

کارل بنز خودرو را اختراع نکرد
آنچه کارل بنز انجام داد، گواهی تولد خودرویی در قالب یک پتنت ثبت اختراع بود. این خودرو، حاصل ترکیب بسیاری از اختراعاتی بود که توانست به شکل نهایی خود درآید. ترکیبی از خودروی با سوخت بخار نیکولاس-جوزف کوگونت در سال 1769 و همچنین اولین موتور احتراق داخلی جهان که بهاحتمالزیاد در سال 1807 توسط نیسفور نیپس (Nicephore Niepce) ساختهشده بود. پتنت کارل بنز با عنوان «خودرویی با سوخت گازی» بود که در سال 1886 ثبت شد.

آنگونه که شما فکر نمیکنید، بهصورت میانگین، خودروها در سراسر دنیا به خاطر وجود ترافیکهای زیاد و مواردی از این قبیل، رانده نمیشوند. با گسترش حملونقل عمومی در سراسر دنیا و البته وجود داشتن تعداد زیاد خودرو در هر کشوری، تنها به تعداد خودروهای پارک شده افزودهشده و خودروها، بیشترین سالهای زندگی خود را بهطور میانگین، در پارکینگ به سر میبرند.

در شهرهای بزرگی مانند لسآنجلس و نیویورک، این عدد حتی به 60 ساعت در یک سال نیز میرسد. البته دلیل آن، وجود داشتند خودروهای بسیار زیاد در جادهها نیست. درواقع دلیل اصلی آن، تمرکز خودروها در فضاهای کوچک شهری و خارج شهری است. در شهرهای بزرگ، مشکل مردمی نیستند که خودرو میخرند بلکه نبود زیرساختهای حملونقل گستردهای است که تا این حد تمرکز خودرویی را ایجاد میکند.

رالف تیتور (Ralph Teetor)، فردی بود که علیرغم نابینا بودن از سن 5 سالگی، این وسیله خودرویی را اختراع کرد. مدرک دانشگاهی او، مهندسی مکانیک از دانشگاه پنسیلوانیا بود که بعد از اتمام تحصیل، روی توربینهای بخار موجود در اژدرهای زیردریایی کار میکرد. او سپس رئیس شرکت قطعهسازی خودرویی شد و هنگامیکه با وکیل خود در حال رانندگی کردن بود و کموزیاد کردن سرعت خودرو او را آزار میداد، ایده ساخت کروز کنترل به ذهنش رسید.

اگرچه شرکت سوئدی ولوو، هیچگاه پتنت (Patent) اختراع خود را ثبت نکرد و نیز اجازه داد تا آن را به تولید برسانند اما اینیک اختراع ساده و معمولی نبوده که بتوان به این سادگیها از کنار آن گذشت. تخمین زدهشده است که کمربند سهنقطهای، در هر شش ثانیه، جان یک نفر را نجات داده است. اختراع بزرگی که تاکنون جان اینهمه انسان را از مرگ نجات داده است.

هنوز هیچکس، داستان اختراع چرخ را نمیداند. بااینحال، چرخهای اولیهای که اختراعشده بودند، برای حملونقل استفادهنشده و تنها برای کوزهگری مورداستفاده قرار میگرفتند. جالب است بدانید که شمع، فلوت و نوشیدنیهای الکلی، همگی قبل از چرخ اختراعشده بودند.

صنعت جذاب و پردرآمدی که در کشور آمریکا با بازیافت خودروهای فرسوده و خارج کردن آنها از حملونقل، علاوه بر مزایای زیستمحیطی، چیزی حدود 85 میلیون بشکه نفت را با بازیافت 12 میلیون دستگاه خودرو، در تولید خودروهای جدید، صرفهجویی کرده است.

زمانی که بهصورت کلی، به بخشهایی مانند موتور، سیستم تعلیق، سیستم انتقال قدرت، سیستم روغنکاری و سوخترسانی، ترمز و دیگر موارد، نگاه میکنیم، میتوانیم از اعجاز کنار هم قرار گرفتن اینهمه قطعات جدا در کنار یکدیگر و کار کردن بهصورت یک مجموعه قدرتمند و مدرن، آگاه شویم. جالب است بدانید که در سال 1985، عمر مفید خودروها بهطور میانگین،8.4 سال بوده که این عدد، امروزه به 11 سال رسیده است.

هرچه خودروها روزبهروز به سیستمهای الکترونیکی و برنامهنویسی وابستهتر میشنود، نیاز به سیمها نیز در آنها بیشتر میشود. در یک خودروی لوکس، چیزی حدود 1,500 سیم مسی وجود دارد که طول آنها درمجموع تا یک مایل (حدود 1.6 کیلومتر) نیز میرسد. در اواخر دهه 40 میلادی، خودروها بهطور میانگین، تنها از 50 سیم مجزا به طول کلی 45 متر استفاده میکردند.
اتوبانهای آلمان دارای محدودیت سرعت هستند
درحالیکه خیلی از مردم، کشور پیشرفته آلمان را مثالی برای ضروری نبودن محدودیتهای سرعت در جادهها میدانند، این را باید گفت که در اتوبانهای این کشور اروپایی، محدودیت سرعت وجود دارد. همچنین، هرساله تعداد جادههای طولانی بدون محدودیت سرعت در این کشور نیز به دلایل ایمنی، در حال کاهش است.

بر اساس تحقیقی که در کشور آمریکا صورت گرفته است، هزینه نگهداری یک وانت پیکاپ حدود 10,054 دلار، یک سدان کوچک شهری در حدود 6,354 دلار و در خودروهای برقی نیز چیزی حدود 8,439 دلار، بهصورت میانگین است. این هزینهها شامل، تعمیرات، نگهداری، سوخت و استهلاک خودرو است.

تنها نیاز نیست که برای تصادف کردن، سرعت بالایی داشته باشیم. جان ویلیام لمبرت، اولین خودروی بنزینی تک سیلندر جهان را ساخت و سپس، با آن دچار حادثه شد! سرعت او تنها 8 کیلومتر بر ساعت بود که خودروی او به ریشه یک درخت برخورد کرد و از مسیر خود منحرف شد و آسیب دید.

شانس کشته شدن در یک هواپیما، به دلیل کوتاهتر بودن سفر ازنظر زمانی و داشتن خلبانها و کادری حرفهای، بسیار کمتر از خودرو است. خودروهایی که نه همهی رانندگانی که آنها را میرانند حرفهای هستند و نه از امکانات ایمنی مدرنی که در هواپیما استفاده میشود، بهره میبرند.

هنگامیکه اولین رادیوهای خودرویی اختراع شدند، بسیاری از ایالتهای آمریکا، به دلیل اینکه این رادیوها میتوانستند حواس راننده را پرت کنند، قصد داشتند که آن را غیرقانونی اعلام کنند؛ اما اکنون،100 سال پسازآن، این گوشیهای همراه هستند که بیشترین حواسپرتی را در هنگام رانندگی برای رانندگان ایجاد میکنند.

بر اساس گفتههای صنعت بیمه، هر شخصی در طول زندگی خود،4 بار، یک حادثه رانندگی را بهطور میانگین تجربه خواهد کرد. البته هر یک تصادف در 18 سال، یک آمار بیاهمیت بوده و چندان درست نیست؛ زیرا همه میدانیم که دنیا به این صورت کارنکرده و نخواهد کرد؛ اما آن چیزی که درست است، افزایش یافتن تصادفات در هنگام رانندگی در شب، رانندگی در ساعتهای شلوغی یا انجام دادن چندین کار در هنگام رانندگی است.



















